به هیـــــــچ روزی پس ات نمـــــی دهم !

به هیـــــچ ساعتــی

به هیـــــچ دقیقـــه ای

به هیــــچ ، هیچــــــــــی !

به هیچ، همه ای !

سخت چسبیـــــده ام  تمامـــت را ...

پ ن :

اجـــازه دهید گاهـــی نقطه چین هایــم مزه مزه کنند حس شنوایی مخاطب خاصم را...

پ پ ن:

در سفریم، اما دلم تنگ خانه است. همانجا که انبوهی از خاطرات مان نهفته است.

خانه من و همخانه ام.